Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego: Zebranie partyjne w słowiańskim dyskursie literackim

Streszczenie w języku polskim

Niniejszy esej oferuje zwięzły przegląd ewolucji stronniczości wśród ludów słowiańskich, mając na celu naświetlenie ideologicznych mutacji i adaptacji dewizy muszkieterów „Un pour tous, tous pour un” („Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego”) z powieści Aleksandra Dumasa, ojca, „Trzej muszkieterowie”, widzianej przez pryzmat zebrań partyjnych oraz praktyk braterskiej krytyki i samokrytyki, ukazanych w tradycjach literackich kilku narodów słowiańskich. Przedstawione w niniejszym tekście zgromadzenia komunistyczne odzwierciedlają rzeczywisty, partyjny stan społeczeństwa od zakończenia I wojny światowej do końca zimnej wojny. Podobieństwa między przedstawionymi zgromadzeniami wynikają zarówno ze zbieżności typologicznej, jak i z kontaktu kulturowego. System polityczny narzucony przez Związek Radziecki niewątpliwie skłonił wielu słowiańskich pisarzy do bezpośredniego kopiowania lub „kreatywnego” przetwarzania sowieckich wzorców. Esej analizuje dalej, jak ideologia komunistyczna zawłaszczała i profanowała struktury i dogmaty kościelne, a krytyka i samokrytyka partii nawiązywały (często w zniekształconej formie) do chrześcijańskich praktyk spowiedzi i pokuty.

Tytuł artykułu w języku bułgarskim: "Един за всички, всички срещу един: партийното събрание в славянската художествена словесност"