Mobbing w instytucjonalnym środowisku pracy. Przykład polskich prokuratur

Streszczenie w języku polskim

Badanie wpisuje się w zidentyfikowaną lukę badawczą, którą jest problematyka zachowań o charakterze mobbingowym w środowisku powszechnych jednostek organizacyjnych polskiej prokuratury. Dane zgromadzono za pomocą anonimowej ankiety, w której udział wzięło 1891 osób (12,6% wszystkich zatrudnionych), zarówno prokuratorów i asesorów, jak i personelu administracyjnego na wszystkich szczeblach prokuratury Rzeczypospolitej Polskiej. Jest to pierwsze tego typu badanie w Polsce i jedno z nielicznych w ogóle, odnoszące się do instytucjonalnego środowiska prawniczego. Wnioski potwierdzają fakt, że przypadki nękania w pracy są częstsze w organizacjach, w których obowiązki mają charakter rutynowy. Zjawisko mobbingu w polskiej prokuraturze występuje i nie ma wyłącznie charakteru marginalnego, incydentalnego. Ponad jedna czwarta ankietowanych doświadczyła w pracy zachowań wpisujących się w ustawową definicję mobbingu. Zgodnie z oczekiwaniami dominującym typem relacji służbowej, w której dochodzi do mobbingu, jest stosunek podrzędności służbowej (73% przypadków), aczkolwiek aż w ponad 12% przypadków do mobbingu dochodziło w relacjach równorzędnych. Rezultaty wskazują również na niepokojący fakt niezgłaszania tego typu zachowań (aż 68% mobbingowanych), czego głównym powodem jest brak przekonania co do skuteczności takich działań oraz brak wiary, że formalne ujawnienie cokolwiek zmieni. W świetle poznanych faktów jako rekomendacje podano sposoby przezwyciężenia zidentyfikowanych negatywnych zjawisk.