Obliczanie terminu zasiedzenia służebności przesyłu. Glosa aprobująca do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2023 r. (III CZP 108/22, Legalis nr 2899506)

Streszczenie w języku polskim

Sąd Najwyższy w glosowanym postanowieniu z dnia 24 lutego 2023 r. (III CZP 108/22, Legalis nr 2899506) negatywnie ocenił istnienie (w okresie od 1 stycznia 1965 r. do 2 sierpnia 2008 r., tj. przed wejściem w życie ustawy o służebnościach przesyłu) służebności „o treści odpowiadającej służebności przesyłu” oraz uznał za niedopuszczalne doliczanie czasu posiadania takiej służebności do okresu zasiedzenia służebności przesyłu, niezbędnego do jej nabycia w drodze zasiedzenia. Sąd Najwyższy sformułował powyższe wnioski, opierając się na zasadzie niedziałania wstecz norm prawa cywilnego (art. 3 k.c.). Za dominujące w orzecznictwie należy uznać stanowisko aprobujące uwzględnianie przy obliczaniu biegu zasiedzenia służebności przesyłu czasu korzystania przez przedsiębiorcę z cudzej nieruchomości w okresie przed dodaniem do Kodeksu cywilnego przepisów o służebnościach przesyłu. Glosowane postanowienie stanowi zatem odstępstwo od dominującego stanowiska judykatury i jako takie zasługuje na komentarz. W glosie zaaprobowano pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy. Z uwagi na to, że zagadnienie prawne sformułowane w przedmiotowej sprawie przez Sąd Okręgowy dotyczyło „służebności gruntowej o treści odpowiadającej służebności przesyłu”, w glosie odniesiono się również do kwestii dopuszczalności istnienia w okresie od 1 stycznia 1965 r. do 2 sierpnia 2008 r. takich służebności oraz zaliczenia ich posiadania na poczet zasiedzenia służebności przesyłu.